غبار تنهایی بر شیشه ی دلم نشسته...
میان دستان مردانی مانده ام که با سنگ نامردی شیشه ی وجودم را میشکنند وتو......
وتو باخیال دیگری به اسمان پرواز میکنی....
دود خاطراتمان اشکانم را سرازیر میکند .....
نگاهم کن....
صدای خش خش برگ های وجودم زبانه میکشند احساسم را
احساسم ترک برداشته از این همه بی کسی....
ای رفیق قدیمی....
فقط نگاهم کن....
شعری از رها....
چـــــــــرا میـــــــذارن بــــری...؟!!
نمیدونم از کدوم دردام شروع کنم....هه.
از همه خستم....از خونه ومدرسه و ....
اه...بسه.....چرا تنهام نمیذارن.....از همه متنفرم....چرا انفد طرفم میان؟نمیخوامشون......
مگه زوره....اه.....یعنی اونقد بیچاره شدم که نمیتونم خودم انتخاب کنم که کیا پیشم باشن؟؟؟؟؟؟
نمیدونم تا کی میتونم ساکت باشم یا احترام نگه دارم..........
دعا کنین برام..... گیجم.....خیلی سردر گم بین گرگای روزگار دارم تلف میشم.....
کلّ ِ دنیا را هم که داشته باشی...
باز هم دلت میخواهد ، بعضی وقتها...
فقط بعضی وقتها...
اصلا" برای ِ یک لحظه هم که شده، همه ی دنیای ِ یک "نفــر" باشی...
شايد تا الان به دستانت دقت نکردى که چقدر ظريف هستند!
… کمی زمان لطفا!!!
… … … به اندازه یک نخ دیگر؛
به اندازه
قدمهای کوتاه عقربه.
یک نخ بیشتر تا مرگ این پاکت نمانده…
قرض از مزاحمت خواستم یه جیزی بگم که واسه خودم خیلی جالب بود....
یکی از معاونای مدرسه ی ما ندیده ی ناصر الدین شاهه....یعنی ۵ نسل بعد از اون....واسم خیلی جالب
بود...........اخ بزنی لهش کنی....با این درس تاریخ که واسه ما درست کرده....
می بینی درماندگی ام را ؟
می بینی نداشتنت چه بر سر فریاد خاموشم آورده است ؟
می بینی دیگر رویای داشتنت هم نمی تواند تن لرزه های شبانه ام را آرام کند...
می بینی هق هق نگاهم چه سرد بر دیواره ی همیشه جاودانه ی نبودنت مشت می زند ؟
می بینی؟
دیگر شانه هایم تاب تحمل خستگی هایم را ندارد...
دیگر حتی حسرت باران هم نمی تواند حسرت نداشتن تو را کم کند...
دیگر آنقدر بغضم سنگین شده است که توان گریستن هم نیست.
شده بعضی وقتا یهو دیگه دوستش نداشته باشی؟
به خودت می گی اصلاً واسه چی دوستش دارم؟
مگه کیه؟
مگه واسم چیکار کرده؟
اصلاً من که خیلی از اون بهترم....
بعد به خودت می خندی که اصلاً واسه چی اینقدر خودتو اذیت کردی؟
... یهو، یه چیزی یادت میاد....
یه خاطره....
یه حرف....
یه لبخند....
یه نگاه....
و بعد....
همین کافیه تا به خودت بیای و مطمئن بشی که
نمی تــــــــــونی فراموشــــــش کنی...
اینجا سَرزََمیِن واژِگانِ واژگون اَست ...
جایی که گنج، جَنگ میشَوَد
دَرمان ،نامَرد میشَوَد
قهقه هِق هِق میشود
امااااا
دَرد همان دَرد است.......
من زنم......دردم مي آيد که بايد وضع لباسم را با ميزان ايمان شما مردها تنظيم کنم. درد آور است من آزاد نباشم و نپوشم که تو به گناه نيفتي! چرا قوس هاي بدنم به چشمهايت بيشتر از تفکرم مي آيند. دردم مي آيد که ژست هاي روشنفکريت تنها براي دختران غريبه است. به خواهر و مادر خودت که مي رسي مي شوي قيصر!! تفکر فروشي بدتر از تن فروشي است. ببينم فردا که دختر مردم زير پاي گشت ارشاد به جرم موي بازش کتک مي خورد آنجا هم به اندازه درون خانه غيرت دار مي شوي و جلوي مامور مي ايستي؟ تو مردي؟؟!! از اين همه تنهائي و بي کسي دردم مي آيد و گريه ام مي گيرد.....
لیت میگم عزیزم....واقعا برات متاسفم....
دلتنگی
یه سلام عاشقونه
با یه بغض بی بهونه
می نویسم تا بدونی
یاد تو، تو دل می مونه
یادته وقتی می رفتی
دم به دم نگات می كردم
بغض سنگین توی چشمام
گفتی: صبر كن برمی گردم
یادته قسم می خوردیم
عزیزم بی تو میمیرم
اما حالا كه تو نیستی
من با دلتنگی اسیرم
یادمه وقتی می گفتم
به خدا نمیری از یاد
آه سردی می كشیدی!
توی قلبم مثل فریاد
اما حالا كه تو نیستی
حال و روز من خرابه
آخر قصه ی عاشق
اشك و ماتم و سرابه
اما حالا كه می بینم
بی تو دل رنگی نداره
توی آسمون چشمام
غروبا بارون می باره
می دونی طاقت ندارم
با غم و غصه اسیرم
زود بیا كه خیلی تنهام
به خدا بی تو میمیرم
براي عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده . براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن . براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير . براي عشق وصال كن ولي فرار نكن . براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن . براي عشق بمير ولي كسي رو نكش . براي عشق خودت باش ولي خوب باش
می نویسم
میخوانم و فریاد میزنم
همیشه دوستت دارم
دوست داشتن همیشه کافی نیست
بی تو دیگه نمیتونم
ذره ذره تموم شدم
ای بی وفا؛ای مهربون
تو رفتی و تنها شدم
حالا بهت میگم بیا
ولی انگار دیگه نمیتونی
یکی دیکست تو زندگیت
اینو ازصدای قلبت فهمیدم
میدونی گریه میکنم شبا برای تو؟برای عشق تو؟
نمیرسم به تو ولی داد میزنم:
دیوونتم"....
میتوان آیا به دل دستور داد؟
میتوان آیا به دریا حكم كرد
كه دلت را یادی از ساحل مباد؟
موج را آیا توان فرمود: ایست!
باد را فرمود: باید ایستاد؟
آنكه دستور زبان عشق را
بیگزاره در نهاد ما نهاد
خوب میدانست تیغ تیز را
در كف مستی نمیبایست داد خدایا.... درلیست آدمهایت اشتباهی شده است! اسم من که ایوب نیست....!!
